Damskie fochy, czyli potęga hormonów

Drodzy Panowie, te nieznośne huśtawki nastrojów, a zwłaszcza wściekłość i rozdrażnienie nie do opanowania tuż przed okresem nie wynika ze złej woli kobiet, a z funkcjonowania dosyć kapryśnych hormonów. Drogie Panie, nie wińcie się taką koleją rzeczy – choć to irytujące, to są kwestie, w których nie macie zbyt wiele do powiedzenia. Proszę Państwa, oto krótka notka na temat funkcjonowania żeńskiego układu wydzielniczego.

Kwatera główna

Mówiąc o gospodarce hormonalnej żeńskiego organizmu, na myśl przychodzi kilka konkretnych nazw; podobnie w przypadku mężczyzn. Co ciekawe wiele z hormonów wytwarzają zarówno żeńskie, jak i męskie układy wydzielania. Skąd zatem taki podział? Ano wynika on z faktu, że można dostrzec różnice w ilości stężenia określonego hormonu oraz jego przeznaczenia. Wszystko zaczyna się w przysadce mózgowej, która jest swego rodzaju szefem wydającym dyspozycje dla jajników i nadnerczy. Pozwólcie, że skupimy się na tych właśnie strukturach, gdyż mówiąc o układzie rozrodczym widać najwięcej różnic pomiędzy płciami. Rozmnażanie, czy też cykl miesiączkowy uwarunkowane są poprzez pracę układu wydzielniczego (nie mylić z wydalniczym). Określone substancje przedostają się do krwi za pomocą gruczołów dokrewnych, które ulokowane są na ogół blisko wytwarzających hormony struktur.

Estrogeny

Za podstawowe hormony żeńskie uznaje się estrogeny, produkowane przez jajniki. Ich stężenie wzrasta w pierwszej fazie cyklu. Wcześniej jednak to za ich sprawą dziewczynka zmienia się w kobietę, a więc zaczyna dojrzewać:

  • rozpoczyna się miesiączkowanie;
  • rosną piersi;
  • zmieniają się narządy płciowe;
  • biodra poszerzają się;
  • wzrasta ochota na seks.

Mają także wpływ na nawodnienie i uelastycznienie skóry oraz odkładanie wapnia w kościach. Nazywa się je hormonami seksapilu, gdyż warunkują wiele typowych dla kobiety cech.

Progesteron

Najwyższe stężenie hormonu dostrzec można w okolicach owulacji. Działając na zlecenie estrogenów, które zapoczątkowują pojawienie się cyklu miesiączkowego, kontynuują ich zadanie. Nazywany sprzymierzeńcem mam progesteron:

  • stymuluje owulację, a więc umożliwia zapłodnienie;
  • przygotowuje macicę na przyjęcie komórki jajowej (zagnieżdżenie);
  • wspiera utrzymanie ciąży;

Nieregularne okresy, problemy z zajściem w ciążę, a nawet poronienia powinny być sygnałem do wizyty u ginekologa – mogą świadczyć o patologii w funkcjonowaniu jajników.

Prolaktyna

Z czasem funkcje podtrzymania ciąży przejmuje również prolaktyna. Jej zadanie nie kończy się jednak z momentem porodu. Wysoki poziom tego hormonu przydatny jest także:

  • podczas karmienia piersią – odpowiada za produkcję mleka;
  • wcześniej powiesza gruczoły mlekowe;
  • przy budowaniu więzi z maluchem…

… ale także z innymi ludźmi. Co ciekawe zauważono zwiększoną produkcję prolaktyny podyktowaną przez… przytulanie. Nazywana hormonem bliskości substancja ma za zadane zachęcić do wchodzenia w interakcje, aby potencjalnie doprowadzić do zwiększenia naszej populacji.

Androgeny

Kojarzone z męskością androgeny (mowa zwłaszcza o testosteronie) wytwarzane są przez jajniki i nadnercza. To właśnie ich zadaniem jest zapoczątkowanie procesu dojrzewania. Chęć na seks, a więc regulacja libido dotyczy także kobiet – odpowiada za nią ”męski” testosteron. Ale nie tylko za to.

  • gwarantują wytrzymałość kości i mięśni;
  • zachęcają jajniki do podejmowanie funkcji;
  • sprawdzają się we współpracy z estrogenem;

W kwestiach bardziej kosmetycznych odpowiadają za zdrowy wygląd skóry, sprzyjają wytwarzaniu czerwonych krwinek i mają wpływ na odkładanie wapnia. Przede wszystkim jednak to dzięki nim kobieta czuje nagłe przypływy siły i dobrego samopoczucia.

Tu tkwi sedno

Wszystkie zawahania hormonalne (z pominięciem ciąży) odbywają się w ciągu 28-35 dniowego cyklu menstruacyjnego. Bez trudu można dostrzec, że różnice w ich stężeniu mają istotny wpływ na funkcjonowanie nie tylko żeńskiego układu rozrodczego, ale organizmu w ogóle. Odpowiadając za szereg niejednokrotnie przeczących sobie funkcji, są głównym powodem, dla których kobiety postrzegane są nieco mniej przychylnym okiem. Nie mniej jednak zwalanie całej winy na hormony nie może być nawykiem. Drastyczne zmiany w funkcjonowaniu należy zawsze skonsultować z lekarzem. Endokrynolog doskonale wie, że kilka wymienionych substancji to jedynie wierzchołek góry lodowej w systemie hormonalnym i brak kontroli oraz regulacji prowadzi do absolutnie niepotrzebnych zmian w obrębie zdrowia fizycznego, a także psychicznego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *